Ryzyko odpowiedzialności karnej skarbowej istnieje nawet w przypadku jeżeli zaległość podatkowa nie zostanie stwierdzona decyzją organów podatkowych.

Zgodnie z art. 8 kodeksu postępowania karnego sąd karny rozstrzyga samodzielnie zagadnienia faktyczne i prawne oraz nie jest związany rozstrzygnięciem innego sądu lub organu. Prawomocne rozstrzygnięcia sądu kształtujące prawo lub stosunek prawny są jednak wiążące. Wskazany przepis stosuje się odpowiednio, na podstawie odesłania zawartego w art. 113 § 1 kodeksu karnego skarbowego, do odpowiedzialności karnej skarbowej.

Na gruncie wskazanych przepisów, mimo pojedyńczych głosów doktryny wskazujących iż niedopuszczalne jest samodzielne ustalenie przez organy postępowania karnego istnienia i wysokości uszczuplenia podatkowego dominujące wydaje się stanowisko przeciwne, wskazujące iż sąd karny ma swobodę oceny w tym zakresie. Takie podejście znajduje potwierdzenie w, wydanej na gruncie poprzedniego stanu prawnego, uchwale Sądu Najwyższego z 26 czerwca 1997 r. (I KZP 12/97) w której zajął on stanowisko, iż istnienie decyzji podatkowej nie stanowi wymaganego prejudykatu dla rozstrzygnięcia karnego.